....ගොළුවෙක්මි....

ගහක පිපෙනා මලක රුව ගුණ
ගසක් කෙලෙසක කියා දෝ
පුදසුනක ඇති මලක සිසිලස
අසුන කෙලෙසක කියා දෝ

සිතක නැගෙනා දයාබරකම
සිතක් කෙලෙසක කියා දෝ
හදක ලියැවෙන කවක පද වැල්
හදක් කෙලෙසක ගයා දෝ.......

.....දුකින් මිදීම......
බුදු නෙත් අභියස
පුජාසනයේ
දෝතින් ගෙන පිදු
සුදු මල් අහුරේ
එක ම මලක් වී
සැඟ වී ඉන්නෙම්
දුකින් මිදෙන්නට
නුඹ සිතනා ලෙස

අප ගිය එක මග
මංසල් තුනකින්
සැදී තිබුණු බව
කවුරු දනීවි ද
නුඹේ සිනහ මල්
මුකුලිත වූ දා
නැගුණු විරහ දුක
සතපාලන්නට
නුඹ පිදු සුදු මල්
අහුරක් ගානේ
පැතුම් පතුයෙමි
නුඹ සිතනා ලෙස.......

...හීන ඇහිඳින යාළුවො....
හීන ඇහිදින්න පුළුවන්
මොන බොරුවක් ද
එහෙමනම්
උඹ වීසිකරල ගිය හීන
ඔක්කොම ඇහිඳින්න තිබුණා
අනික අපි මවපු හීන ඔක්කොම
බයක් නැතුව වීසිකරෙ
කවදාවත් හීන ඇහිඳින්න
බැරිබව දන්නා හින්දනේ.....

...කඩප්පුලි සිතුවිලි......
හන්තානට පායන හඳ
ලස්සනයි ද බලන්න
බෝට්ටුවක් හම්බ උනා
හිතාගෙන ඉන්නේ ලඟදි ම
හබල නැතත් ගොඩ බාන්න

මහවැලියට දැම්ම කිව්ව
ගුලි කරපු මතකයත්
හොයා ගන්න ඕන කොහොමහරි
මහවැලියෙන් එතෙර උනොත්
සංසාරෙනුත් එතෙර වෙය්නෙ..!

....උඩු ගම් බලා එනකම්.......

වැව් තාව හැඩ කෙරූ
තුමුල රුක් සෙවන යට
අපි පැතූ පැතුම් මල්
වැවට බර නැතුව ඇති
තුමුල තුරු පත්ත්‍රික ද
වැව් දියට මුසු වෙලා
පාත ගම් බලා ගියෙ
ඒ හින්ද වෙන්න ඇති

........අවසන් කැමැත්ත.....
මා මළ පසු සොහොන් කොතේ
දුක් ගීයක් නොලියනු මැන
මා මළ පසු සොහොන් කොතේ
බුදු වදනක් ලියනු මැනව

""පියේහි විප්පයෝගෝ දුක්ඛෝ""
    අවශ්යභාවී ප්‍රිය විප්‍රයෝගක්

.....අතීතයට ඇරයුමක්.......
අතීතය මා සමග ගෙවුණකි
කොහේ කොතැනදී හමු වුන්නේදැයි
තාම හරි හැටි මතක නැති හැටි
අතීතය මම කරමි ඇරයුම්
කොහේ කතැනක සිටියමුත් උඹ
මා රැගෙන යනු මැනවි සපැමිණ

කුරිරු වත්මන දකින හැම විට
බයෙන් තැති ගෙන ගුලි ගැසෙන්නෙමි
අතීතය මා රැගෙන යනු මැන
උඹේ තුරුලේ තුරුලුවන්නට............